O mnie
Praca terapeutyczna jest dla mnie spotkaniem „w tym właśnie momencie” - z miłością, nienawiścią i ciekawością wobec własnych stanów wewnętrznych. Miłość, nienawiść i poznanie to stany umysłu, ale także popędy, które są zdrową częścią relacji ze sobą, innymi i z życiem.
W swojej pracy towarzyszę pacjentom w odkrywaniu i rozumieniu tych różnorodnych stanów - zarówno w nurcie psychoterapii psychoanalitycznej, jak i w pracy z kobietami oraz parami w okresie ciąży.
Zmiana zaczyna się tam, gdzie pojawia się autentyczne doświadczenie i możliwość jego przeżycia w obecności drugiego człowieka.
W pracy klinicznej łączę perspektywę prenatalną, doświadczenie ciała oraz procesy psychiczne. Integracja tych obszarów sprzyja pogłębianiu kontaktu ze sobą oraz zwiększa efektywność procesu terapeutycznego.
Doświadczenie zawodowe zdobywałam w placówkach oświatowych, oddziałach dziennych psychiatrycznych, centrach zdrowia psychicznego oraz prowadząc psychoterapię indywidualną.
W zgodzie z przekonaniem, że rozwój dzieje się przez całe życie, stale poszerzam swoją praktykę kliniczną poprzez udział w seminariach i konferencjach, regularną superwizję oraz uważne przyglądanie się sobie i środowisku.
Ukończyłam:
- psychologię o specjalności klinicznej - jednolite studia magisterskie na Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu,
- pedagogikę specjalną - studia licencjackie na Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Szkolenia terapeutyczne:
- 4-letnie szkolenie psychoterapeutyczne afiliowane przez Polskie Towarzystwo Psychoterapii Psychoanalitycznej w Poznaniu, członkini nadzwyczajna Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychoanalitycznej.
- Całościowe szkolenie z zakresu Analizy Więzi Prenatalnej.
- Całościowe szkolenie Umiejętności Społecznych TUS.
Dodatkowe obszary:
Pełnię funkcję członkini zarządu Polskiego Towarzystwa Analizy Więzi Prenatalnej.
Jestem także Prezeską Koła Wielkopolsko-Lubuskiego Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychoanalitycznej.
Prowadzę warsztaty w szkole rodzenia dla kobiet w ciąży.
Prowadzę warsztaty pracy z ciałem.
Podejście
Umysł i ciało pozostają we wzajemnej komunikacji, współpracując, tworząc fundament pełnego życia. Uwrażliwienie na przeżywanie siebie otwiera drogę do samopoznania, a to umożliwia stawanie się swoim sprzymierzeńcem - bez ciągłej walki z cierpieniem i nienawiścią. Autentyczne czucie wykracza poza logikę, ku której we współczesnym świecie często się skłaniamy, chroniąc się przed wewnętrznym chaosem oraz niewiedzą. Psychoanaliza i perspektywa prenatalna tworzą wspólną przestrzeń dla tego rodzaju głębokiego czucia, rozumienia swojej historii i istnienia w ogóle.
Interesuję się wczesnymi stanami umysłu, momentami od których wszystko się zaczęło, początkami życia cielesnego i psychicznego. Zaczynając doświadczenie kliniczne od pracy z dziećmi w spektrum autyzmu, a później pogłębiając je w praktyce psychoanalitycznej zauważyłam istotność poszerzenia swojej perspektywy terapeutycznej o obszar prenatalny. Coraz wyraźniej dostrzegałam, że wiele sposobów przeżywania siebie i relacji z innymi ma swoje źródła w bardzo wczesnych doświadczeniach rozwojowych. Jednocześnie zauważałam, że niektóre objawy i trudności pozostają nieoczywiste, mimo świadomości ich źródeł, pracy terapeutycznej czy podejmowanych wysiłków. Skłoniło mnie to do poszukiwania ich korzeni w jeszcze wcześniejszych warstwach doświadczenia, związanych z początkami kształtowania się psychiki i relacji.
W okresie prenatalnym kształtują się pierwsze połączenia pomiędzy rozwijającym się organizmem a środowiskiem, poczucie bycia trzymanym, chcianym i przyjętym. Można rozumieć to jako etap podstawowego programowania organizmu. Nie determinuje on w sposób całkowity dalszego rozwoju jednostki, lecz toruje drogę późniejszemu rozwojowi, pozostając w relacji z kolejnymi doświadczeniami i wpływami środowiskowymi. Obszar ten jest związany z pamięcią komórkową, która może ujawniać się między innymi we wrażeniach cielesnych. Cielesność jest fundamentem do tworzenia się psychiki. Jesteśmy ucieleśnionymi procesami i nieustannie odzwierciedlamy to w swojej codziennej rzeczywistości Doświadczenia zapisują się na każdym etapie naszego życia i mogą ujawniać się później i mieć wpływ na kolejne etapy. Wszyscy kiedyś tam byliśmy, na początku. Proces terapeutyczny jest również takim początkiem, w którym dojrzewa i rozwija się psychika, relacje oraz zdolność do twórczego życia.