Analiza więzi prenatalnej, której twórcami są psychoanalitycy György Hidas i Jenő Raffai to specjalistyczna metoda, koncentrująca się na nawiązaniu i wzmacnianiu relacji między rodzicami a dzieckiem jeszcze przed urodzeniem.

Celem pracy jest pogłębienie rozumienia procesów psychicznych i cielesnych z uwzględnieniem dynamiki relacji pomiędzy matką, ojcem i rozwijającym się dzieckiem w okresie prenatalnym. Kształtuje bezpieczne przywiązanie i przygotowuje do porodu.

Polega na wycofaniu uwagi ze świata zewnętrznego i skierowania jej do swojego ciała, przy pomocy konkretnych instrukcji wprowadzających. Poprzez uwrażliwienie się na sygnały płynące z ciała, z macicy, a potem od dziecka, możliwy staje się dialog między nimi.

Dla kogo jest metoda?

  • kobiet/par, które chcą nawiązać połączenie ze swoim dzieckiem,
  • kobiet, które boją się ciąży i porodu, 
  • rodziców, którzy doświadczyli utrat, poronień, traumatycznych porodów, 
  • kobiet, które doświadczyły wcześniejszych depresji lub innych kryzysów psychicznych,
  • par zmagających się z niepłodnością.

ZAPISZ SIĘ NA WSPARCIE OKOŁOPORODOWE

STRUKTURA PRACY DLA KOBIET I PAR W CIĄŻY

(Sposób pracy jest indywidualnie dopasowany do przypadku i sytuacji.)

I. WYWIAD I INFORMACJE DOTYCZĄCE HISTORII RODZINNEJ

  • ok 2-3 sesji. Zachęca się, aby w Analizie Więzi Prenatalnej uczestniczyli oboje rodzice,
  • zebranie informacji z życia matki i ojca,
  • stworzenie międzypokoleniowego genogramu.

Jest to ważny proces, ponieważ wcześniejsze doświadczenia matki i ojca mają wpływ na przebieg starania się o dziecko, ciążę i poród.

Analiza Więzi jest w stanie różnicować to co działo się międzypokoleniowo, aby dziecko mogło przyjść na świat nieobciążone historiami pokoleniowymi.

II. SESJE Z DZIECKIEM

Na początku sesji  przez kilka minut kobieta/para dzieli/ą się aktualnościami, następnie, dalsza praca odbywa się w pozycji leżącej, na kozetce. Analityk odczytuje instrukcję wprowadzającą, pomagając skierować uwagę oraz czucie do ciała i dziecka.

Kobieta wycofuje się z bodźców zewnętrznych i koncentruje na odczuciach płynących z ciała, macicy i od dziecka. Kontakt ten odbywa się poprzez myśli, obrazy wewnętrzne i sygnały cielesne, a jego przepływ określany jest jako „pępowina duszy” - jest to wymiana biochemiczna.

W trakcie procesu mogą uaktywniać się różne obszary doświadczeń prenatalnych matki, jeśli kontakt z dzieckiem jest utrudniony, praca kierowana jest ku historii kobiety lub pary.

Regularność sesji ma znaczenie - sprzyja kształtowaniu stałego rytmu budowania więzi u dziecka.

III. ZABAWA Z LUSTREM

Zabawa polegająca na rozróżnieniu części ciała matki od dziecka, przy pomocy specjalnej instrukcji, dzięki temu możliwe jest zauważenie dziecka jako odrębnej istoty, z własnym potencjałem, przygotowuje do oddzielenia i porodu.

III. SESJE POŻEGNALNE

Rozpoczynają się po 36. tygodniu ciąży. Jest to 9 specjalnych instrukcji medytacyjnych przygotowujących kobietę i dziecko do narodzin. 

10 jeśli jest planowane cięcie cesarskie.

V. SESJA PODSUMOWUJĄCA PO NARODZINACH

Po ok. 6 tygodniach - po połogu ponownie spotykamy się z mamą/rodzicami i dzieckiem w gabinecie na podsumowanie porodu i rozmowę o ich doświadczeniu.

CZAS:

Istnieje możliwość rozpoczęcia pracy na etapie planowania ciąży lub w przypadku trudności z zajściem w ciąże. 

Można przyjść w dowolnym momencie, im wcześniej tym lepiej. 

Trwa aż do porodu. 

CZĘSTOTLIWOŚĆ:

Sesje odbywają się minimum raz w tygodniu. Częstotliwość jest zależna od zaawansowania ciąży, indywidualnej historii rodziny, potrzeb rodziny. 

Po 36. tygodniu ciąży zaleca się zwiększenie ilości sesji do 2 razy w tygodniu.

KORZYŚCI:

  • zaufanie do swojego ciała,
  • poczucie bezpieczeństwa,
  • uwrażliwienie się na sygnały płynące z ciała,
  • poznanie dziecka już na wczesnym etapie,
  • mniejszy lęk podczas porodu,
  • rozwijanie intuicji,
  • profilaktyka depresji poporodowej,
  • zmniejszenie ryzyka komplikacji podczas porodu, 
  • kształtowanie bezpiecznego przywiązania u dziecka na wczesnym etapie,
  • wsparcie par mających trudności z zajściem w ciąże,
  • wsparcie par z trudnymi doświadczeniami okołoporodowymi (poronienia, utraty, traumatyczne porody),
  • wsparcie podczas procedur in vitro.