O psychoterapii psychoanalitycznej:

Psychoterapia psychoanalityczna to metoda leczenia i rozumienia trudności psychicznych, która wywodzi się z klasycznej psychoanalizy zapoczątkowana przez Zygmunta Freuda, rozwinięta przez współczesnych myślicieli.

Nie wszystkie myśli, emocje i wspomnienia są dostępne wprost. Większość z nich pozostaje nieświadoma i wpływa na samopoczucie, decyzje i relacje. W procesie stopniowo odkrywane są te obszary. Jest to droga do głębszego poznania siebie i swojej indywidualności.

Podczas spotkań zachęcam do mówienia o tym, co przychodzi do głowy, nawet jeśli wydaje się to drobne czy nieistotne.

Swobodne dzielenie się myślami pomaga lepiej zrozumieć siebie i otwiera przestrzeń na nowe sposoby patrzenia na swoje doświadczenia.

Celem jest rozwój psychiczny - nie tylko redukcja objawów.

Zmiana jest głęboka, ale wymaga czasu.

Psychoterapia jest skuteczna, jeśli opiera się na autentycznym zaangażowaniu zarówno pacjenta, jak i terapeuty oraz na regularnych spotkaniach.

Odbywa się w określonej strukturze: czas trwania sesji to 50 minut, a długość terapii zależy od indywidualnych potrzeb.

Aby proces przyniósł głęboką i trwałą zmianę potrzebuje pracy długoterminowej, częściej niż raz w tygodniu.

Podczas procesu stopniowo uczysz się zauważać swoje emocje, nadawać im sens, łączyć doświadczenia i lepiej rozumieć siebie. Co później sprzyja większej spójności wewnętrznej i integracji psychicznej.

Psychoterapia jest wymagająca emocjonalnie i dobrze, że taka jest. To, co porusza jest prawdziwe, otwiera możliwość zmiany. Szczerość wobec własnych uczuć, myśli i doświadczeń sprawia, że terapia jest skuteczna, a jeśli prawdziwość nie jest możliwa to staje się celem psychoterapii.

ZAPISZ SIĘ NA PSYCHOTERAPIĘ PSYCHOANALITYCZNĄ

Główne założenia:

  • Dyskrecja: wszystko, co jest wnoszone objęte jest pełną dyskrecją. Wyjątkiem są sytuacje zagrożenia Twojego życia i innych osób.
  • Szacunek i neutralność: terapia odbywa się bez oceniania. Zachowuję neutralność i nie dzielę się swoim życiem prywatnym.
  • Granice: nie nawiązuję relacji towarzyskich i biznesowych. W terapii nie ma kontaktu fizycznego. Możesz przerwać terapię w dowolnym momencie.
  • Regularność: psychoterapia odbywa się cyklicznie, regularnie, w tym samym miejscu i czasie. Z częstotliwością potrzebną dla Ciebie.
  • Płatność: odbywa się pod koniec miesiąca za wszystkie spotkania. Nieobecności są płatne.
  • Mówienie bez cenzury: zachęca się do mówienia wszystkiego, co przychodzi na myśl, bez cenzury i oceniania treści.
  • Badanie nieświadomości: to nieoczywisty obszar wyrażany w codzienności, poprzez wybory, zapominanie, przejęzyczenia, pomyłki, przypadkowe działania, sny i ciało.
  • Tu i teraz: uważność na to, co dzieje się w danym momencie - w myślach, emocjach, odczuciach cielesnych oraz w relacji z terapeutycznej
  • Relacja terapeutyczna: jest jednym z narzędzi pracy. Mogą pojawiać się uczucia i reakcje skierowane do terapeuty. Zaleca się komunikowanie tych stanów i wszelkich wątpliwości.
  • Cierpliwość: terapia wymaga czasu i gotowości do bycia z niepewnością oraz trudnymi emocjami. Tworzenie się nowych połączeń trwa, rozwój nie jest liniowy, jest rozłożony w czasie.

ETAPY

W terapii podkreśla się bardziej dynamikę procesu niż sztywne fazy - jednak można wyróżnić pewne charakterystyczne etapy.

Każdy proces terapeutyczny ma jednak swój indywidualny przebieg i własne tempo. Nie istnieje jeden uniwersalny model „prawidłowego” przebiegu terapii - proces kształtuje się w relacji i w odpowiedzi na konkretne doświadczenia osoby. 

  • KONSULTACJE - WSTĘPNE POZNANIE

    To pierwszy etap poznawania się i decyzji o współpracy. Obejmuje wstępne zapoznanie z trudnościami, ustalenie formy pomocy oraz ustalenie settingu - ram terapeutycznych. Jest to również czas wstępnego nazwania problemu i wspólnego określenia możliwego kierunku.

  • ROZGASZCZANIE SIĘ W PROCESIE

    W trakcie terapii stopniowo tworzy się poczucie bezpieczeństwa i zaufania. Pacjent zaczyna „rozgaszczać się” w procesie, powoli wychodząc z lęku przed nową sytuacją i osobą. Z czasem pojawia się większa swoboda w mówieniu o sobie oraz gotowość do poruszania głębszych i trudniejszych wątków. Jest to proces stopniowego odsłaniania siebie w relacji terapeutycznej.

  • GŁĘBSZA PRACA

    Proces ma charakter falowy. Raz jest lepiej, raz trudniej. Pojawiają się różne odczucia wobec terapii, także ambiwalencja, a czasem niechęć. Jest to naturalny etap pracy, związany ze znoszeniem frustracji i konfrontacją z trudnymi emocjami. W relacji terapeutycznej pojawiają się uczucia skierowane do terapeuty i wątpliwości, o których warto rozmawiać. W centrum pracy znajdują się także wątki relacyjne oraz pogłębiona eksploracja doświadczeń wewnętrznych.

  • ZAKOŃCZENIE TERAPII

    Zakończenie terapii jest wspólnie ustalane. Pacjent i terapeuta uznają gotowość do zakończenia. Termin ostatniego spotkania ustalany jest zwykle z wyprzedzeniem, aby możliwe było domknięcie procesu. W ujęciu psychoanalitycznym zakończenie terapii jest ważnym doświadczeniem psychicznym samym w sobie. Obejmuje pracę żałoby, integrację zdobytych doświadczeń oraz wzmocnienie zdolności do samodzielnego funkcjonowania psychicznego.